czasami bohaterowie, których tworzymy wydają się nam papierowi. Mówią i zachowują się sztucznie i drętwo. Jeśli Twoi bohaterowie są nijacy i mało wiarygodni, to nie znaczy, że od razu masz rzucać pisanie. Czasami po prostu wystarczy się w nich wczuć. W takiej sytuacji z pomocą przyjść mogą pisarzowi techniki aktorskie. Dzięki nim poczujesz emocjonalną więź z bohaterem, będziesz w stanie przewidzieć jego reakcje, zrozumieć dziwactwa i rozwinąć osobowość. Efekt? Wspaniali, pełnokrwiści bohaterowie, których pokochają czytelnicy i wydawcy.

Najpierw wyobraźmy sobie bohatera, w którego mamy się wczuć. Niech to będzie inteligentny i oczytany, ale nieśmiały i zakompleksiony chłopak, który chciałby pójść na studniówkę z najpiękniejszą dziewczyną w klasie.

Co dalej?

Po pierwsze: Powiedz

Nasz bohater musi mówić „własnymi słowami, a nie jakby ktoś włożył mu je w usta. Jak będzie próbował umówić się na studniówkę? Będzie mówił cichym głosem, a może wręcz przeciwnie: nienaturalnie głośnym, by dodać sobie animuszu? Posłuży się slangiem, by sprawiać wrażenie rozluźnionego czy raczej będzie się popisywał wyszukanym książkowym słownictwem? Jeśli już wiesz, to wypowiedz na głos kwestię, z którą zwróci się do swej wymarzonej dziewczyny.

Po drugie: Zagraj

Następnie pomyśl o emocjach, jakie odczuwa Twój bohater i jak na nie reaguje. Pamiętaj, że to nie Twoja reakcja się liczy, lecz Twojego bohatera. Wypróbuj różne scenariusze i wybierz ten, która wyda ci się najbardziej naturalny. Dzięki temu popchniesz historię dalej. Możesz się np. zastanowić, jak chłopak będzie się starał ukryć nerwy i czy mu się to uda? Może będzie nerwowo pokasływał albo miętosił w spoconych rękach zeszyt lub bawił się komórką? Następnie spróbuj to zagrać.

Po trzecie: Zapisz

Kiedy już uda Ci się wczuć w Twojego bohatera, ubierz to wszystko w słowa. Wiesz już, co Twój bohater czuje, jakie wykonuje gesty i jak mówi. Teraz musisz tylko sprawić, by czytelnicy pomyśleli: „Gdybym ja miał zaprosić najpiękniejszą dziewczynę w klasie na studniówkę, też bym się tak czuł”.

Jak to zrobić? Na pewno nie przeprowadzając wielostronną analizę psychologiczną bohatera – w ten sposób tylko zanudzisz czytelnika. Ważne momenty fabuły wystarczy podkreślić przy pomocy jednego małego gestu lub idealnie pasującego słowa. Poczuj tę scenę. Wyobraź sobie, jak nasz bohater podchodzi do swojej wymarzonej dziewczyny, a ona nagle podnosi na niego wzrok. A potem już tylko opisz to tak lapidarnie i celnie jak potrafisz.

Źródło: Ellen Macaulay, Acting Lessons: Becoming your character, The Writer Magazine

Powiązane wpisy:

Jak pisać o emocjach

Konflikt sposobem na przedstawienie bohaterów

Jak zmusić bohatera do działania

Jak zbudować napięcie

Jak pisać wartkie dialogi

Typy bohaterów:

Kobieciarz i uwodziciel

Wieczna nastolatka

Bezwzględna karierowiczka

Konsekwentny perfekcjonista

Nadopiekuńcza matka

Ambitna chłopczyca

Perfekcyjna żona

Superbohater lub niszczyciel

Wrażliwa domatorka

Egocentryczna socjopatka

Kusicielka lub femme fatale

Apodyktyczny władca

Tajemniczy odludek

Wieczny chłopiec

Wojowniczka lub mścicielka

Najlepszy Przyjaciel głównego bohatera

Przyjaciel głównego bohatera-Mentor

Przyjaciel głównego bohatera-Mędrzec

Czarny charakter