pojedynek to bardzo dynamiczna scena, która nie tylko wzbudza napięcie, ale odsłania prawdziwą naturę bohaterów. Przeciwnicy powinni mieć równe szanse, uderzać w swoje najczulsze punkty i walczyć o wszystko. Zwycięża ten, kto pokona samego siebie i stawi czoło swojemu największemu lękowi. Jak napisać emocjonującą scenę walki?

Wyrównaj szanse przeciwników

Zrób listę umiejętności, jakie posiada Twój bohater, a następnie wyposaż jego przeciwnika w zdolności takie same lub trochę lepsze. Ta sama zasada dotyczy wyboru broni, którą będą się posługiwali walczący. Zrównanie szans przeciwników zwiększa napięcie. Twój bohater musi ledwo przeżyć każdy atak i wraz z kolejnymi ciosami tracić kolejne możliwości wyboru.

Jeśli Twój bohater ma jakieś szczególne zdolności, powinieneś zwrócić na nie uwagę czytelnika na długo przed planowaną sceną walki. Pamiętaj jednak, by nie czyniły one bohatera niezwyciężonym, gdyż wówczas czytelnik straci całą przyjemność ze śledzenia przebiegu walki.

Pamiętaj o realiach

Nie daj się nadmiernie ponieść wyobraźni, pamiętaj o realiach. Nie zapominaj, że walka toczy się w jakimś konkretnym miejscu, co może mieć wpływ na jej przebieg. Bohater może się, przykładowo, poślizgnąć na mokrej plamie krwi, a jeśli pojedynek toczy się na krawędzi przepaści, każdy krok w tył może skończyć się tragedią.  Nie zapominaj, że walka jest wyczerpująca fizycznie i psychicznie. Jeśli bohater jest ranny, nie może stać się nagle w pełni sprawny, odpierając kolejny cios.

Bądź kompetentny

Lepiej unikać zbyt szczegółowej technicznej terminologii znanej jedynie pasjonatom danej sztuki walki, ale odrobina fachowych określeń doda scenie realizmu. Jednak znacznie ważniejsze od terminologii jest to, by wiedzieć, jaki ciężar ma miecz i jaki dźwięk wydaje, jak trzyma się jego klingę i jak bardzo męczący może być pojedynek przy użyciu tej broni, gdy ma się równego sobie lub lepszego od siebie przeciwnika.  Jeśli zależy Ci na realizmie, lepiej nie opieraj swej wiedzy na filmowych scenach walk, lecz zapoznaj się z fachową literaturą, zwłaszcza taką, w której zamieszczono sporo materiału graficznego, przedstawiającego wybrany rodzaj broni czy walczących wojowników – to pobudzi Twoją wyobraźnię. Uzbrojony w taką faktograficzną wiedzę, postaraj się zwizualizować bitwę. Marilynn Byerly pisze, że tworząc scenę walki zwykle wstaje od komputera i udając, że trzyma w ręce miecz, wyobraża sobie ciosy przeciwnika i stara się je odeprzeć.

Liczą się emocje

Walka to nie tylko wymiana ciosów, ale potyczka emocjonalna, w której bohaterowie odsłaniają się. Nie warto pisać o każdym kolejnym uderzeniu, ponieważ wtedy pojedynek staje się rozwlekły i nudny. Walkę mogą urozmaicić np. krótkie przebłyski wspomnień, które nie zwolnią akcji, ale zwiększą napięcie przed kolejną konfrontacją. Przykładowo, jeśli przeciwnik zamordował narzeczoną bohatera, nagłe wspomnienie jej zalanego krwią ciała zwiększy emocjonalny potencjał sceny i utwierdzi czytelnika w przeświadczeniu, że bohater jest zdolny do wszystkiego w imię zemsty.

Oczywiście, podczas walki bohater nie ma czasu na dłuższe rozmyślania. Pełny opis dramatycznego wydarzenia, które doprowadziło do pojedynku, powinien znaleźć się wcześniej, np. w poprzedzającym scenę walki sequelu. Krótki i wyrazisty przebłysk wspomnienia w samym sercu walki sprawi, że czytelnik przypomni sobie, po co czyta i dlaczego kibicuje bohaterowi.

Jeśli uważasz, że w opisanej przez Ciebie walce brakuje emocji, zapytaj siebie: Czy bohater ma wystarczający powód, by tak wiele ryzykować? Jeśli nie, rozwiń historię, która stała się przyczyną konfrontacji bohatera z przeciwnikiem.

Nie oszczędzaj bohatera

Decydująca konfrontacja odsłania prawdziwą naturę bohaterów, gdyż nie mają oni innego wyjścia jak postawić wszystko na jedną kartę. Walka powinna toczyć się o wszystko. Zastanów się, jaki jest najczulszy punkt Twojego bohatera i spraw, by przeciwnik w niego uderzył. Aby zwyciężyć, bohater musi pokonać samego siebie i stawić czoło swojemu największemu strachowi; zrobić coś, na co w innym wypadku nigdy by się nie odważył; zaryzykować utratę czegoś, co jest dla niego w życiu najcenniejsze.

Źródło: Marilynn Byerly, Creating Fight Scenes and Battles

Powiązane wpisy:

Jak opisać bitwę

Jak zmusić bohatera do działania

Niespodziewany zwrot akcji na 6 sposobów

Chcesz zwiększyć napięcie? Zawieś akcję

Sceny i sequele

Jak pisać o emocjach

Konflikt sposobem na prezentację bohaterów

Sekret dobrego stylu: Obrazowe rzeczowniki

Jak zrytmizować prozę?