fabuła jest jak układanka. Każdy element musi do siebie pasować. Jeśli Twoja powieść wydaje Ci się plątaniną niepowiązanych ze sobą wątków, powinieneś je ułożyć w odpowiedniej kolejności – i to w sensie dosłownym. Pomoże Ci w tym metoda fiszek.

Przygotuj sobie karteczki (fiszki) i na każdej z nich opisz kolejne sceny Twojej powieści – każda z nich musi zawierać konflikt. O budowaniu konfliktu pisałam szerzej w innym wpisie. Teraz tylko przypomnę, że konflikt musi pojawiać się na dwóch poziomach: wewnętrznym i zewnętrznym.

Na czym polega konflikt?

Ben Bova, amerykański autor powieści science-fiction, doradza, by na początku pracy nad powieścią zidentyfikować największą słabość bohatera i ją zaatakować: to będzie źródło konfliktu. Niech we wnętrzu bohatera ścierają się ze sobą dwa sprzeczne uczucia, a więc np. strach kontra poczucie obowiązku, duma kontra posłuszeństwo.  Następnie uzewnętrznij ten wewnętrzny konflikt, dobierając bohaterowi godnego przeciwnika. Warto wiedzieć, że przeciwnikiem wcale nie musi być człowiek; mogą to być np. okoliczności historyczne czy klęska żywiołowa. Tak czy inaczej, Twoja powieść ma prowadzić do rozwiązania konfliktu.

Jeśli opisałeś już sceny wraz z obecnymi w nich konfliktami na osobnych fiszkach, podziel je na dwie kategorie. Będą to fiszki scen głównych i fiszki scen pobocznych.

Fiszki scen głównych

Konflikt opisany w scenie głównej powinien być punktem zwrotnym w fabule, popychać akcję.

Oto przykładowa fiszka sceny głównej:

Bohater spaceruje ze swoją narzeczoną stromą ścieżką nad brzegiem morza. Nagle dostrzega kobietę, która chwiejąc się, staje na krawędzi wzgórza i prawdopodobnie chce popełnić samobójstwo. Bohater bez zastanowienia rusza jej na pomoc, ona go odpycha, próbuje wyrwać się z uścisku, w końcu uspakaja się i z przerażeniem patrzy mu w oczy. W tym momencie bohater zakochuje się w niej od pierwszego wejrzenia.

Fiszki scen pobocznych

Konflikt przedstawiony w scenie pobocznej powinien zmieniać sytuację bohatera na lepszą lub gorszą, a tym samym zwiększać napięcie i/lub tempo akcji:

Oto przykładowa fiszka sceny pobocznej:

Ojciec narzeczonej proponuje bohaterowi stanowisko redaktora w swoim wydawnictwie. Bohater po raz pierwszy w życiu ma szansę zająć się na poważnie swoją największą pasją – pisaniem. Wie jednak, że porzucając swą narzeczoną dla dziewczyny poznanej podczas spaceru nad morzem, tę szansę bezpowrotnie utraci.

 

Kiedy przygotujesz już wszystkie fiszki, rozłóż je na stole i poukładaj w takiej kolejności, jaka wydaje Ci się najlepsza dla Twojej powieści. Przekładaj je tak długo, aż każda znajdzie się na właściwym miejscu.

Oczywiście, tej wstępnej wersji powieści nie należy trzymać się jej za wszelką cenę. Na jej podstawie można napisać nie więcej niż kilka pierwszych rozdziałów powieści. Gdy podczas pisania okaże się, że jakiś wątek rozwija się w sposób nielogiczny, trzeba zmienić kolejność fiszek. Zwykle taka zmiana będzie miała wpływ także na układ innych scen. To normalne, że koncepcja fabuły będzie się wielokrotnie zmieniała podczas pisania.

Źródło: Marilynn Byerly, Using Index Cards to Plot a Novel

Powiązane wpisy:

Konflikt sposobem na prezentację bohaterów

Jak zmusić bohatera do działania

Jak zaplanować powieść